W Wielki Piątek, 18 kwietnia 2025 roku, parafialna świątynia wypełniła się modlitewną ciszą i skupieniem. Tego dnia Kościół nie sprawuje Eucharystii – wierni gromadzą się na Liturgii Męki Pańskiej, aby wspólnie przeżywać tajemnicę zbawczej śmierci Chrystusa. W naszej parafii uroczystej liturgii przewodniczył ks. prałat Piotr Tworek, kustosz sanktuarium i proboszcz.

Celebracja rozpoczęła się w milczeniu. Kapłan, w czerwonych szatach liturgicznych, padł na twarz przed ołtarzem – w geście głębokiej adoracji i pokory. Wierni trwali w cichej modlitwie, uświadamiając sobie powagę wydarzenia, które rozegrało się na Golgocie dwa tysiące lat temu, a którego owoce trwają po dziś dzień.

W centrum liturgii znalazło się uroczyste odśpiewanie opisu Męki Pańskiej według św. Jana. Wzruszająca i dramatyczna narracja ukazała cierpienie i ofiarę Jezusa, który oddał życie za zbawienie świata. Homilia wygłoszona przez ks. prałata Piotra była głębokim wezwaniem do refleksji nad miłością, która nie zna granic, oraz zaproszeniem do osobistego przeżywania Wielkiego Piątku nie tylko jako pamiątki, ale jako wydarzenia wciąż żywego w sercu Kościoła.

Szczególnym momentem liturgii była adoracja Krzyża. Uroczyście odsłonięty krzyż został wniesiony do świątyni, a wierni – w skupieniu i bez pośpiechu – podchodzili, by oddać mu cześć przez przyklęknięcie lub pocałunek. Cisza, która towarzyszyła tej chwili, mówiła więcej niż słowa – była odpowiedzią serc na miłość ukrzyżowanego Zbawiciela.

Na zakończenie liturgii Najświętszy Sakrament został przeniesiony do Grobu Pańskiego. Tam rozpoczęła się adoracja, która trwała do późnych godzin wieczornych. Wierni przybywali, by w milczeniu trwać przy Jezusie, oddając Mu cześć i powierzając swoje życie.

Wielki Piątek to dzień bez Mszy Świętej, ale pełen łaski – dzień, w którym milczenie Kościoła mówi o największej tajemnicy naszej wiary.

Fot. M Żurek